Fruitmachine om te gokken

Tom (32) is verslaafd aan gokken. Daar begon hij al mee toen hij 14 jaar oud was. Dat begon met gokken in de cafetaria: “vroeger stonden de fruitautomaten nog regelmatig in de cafetaria”. Als hij dan een frietje ging halen tijdens een tussenuur gooide hij er een paar gulden in. Dat was allemaal nog vrij onschuldig. Ondertussen is Tom 35 en een aantal jaar geleden is het volledig uit de hand gelopen. Gokken was uitgelopen tot een verslaving waaraan hij iedereen om zich heen dreigde te verliezen. Lees zijn verhaal

“In de 3de klas van de HAVO is het, achteraf gezien, eigenlijk echt gestart. We gingen in de pauzes of tussenuren regelmatig naar de cafetaria om een frietje te halen. Daar stond dan een fruitautomaat waar ik zo nu en dan  een aantal guldens in gooide. Ik kan me nog herinneren dat ik de eerste paar keer dat ik gokte een aantal keren won. Of ik winst maakte weet ik al niet meer, maar ik wat ik nog wel weet is de spanning die het activeerde. Ik genoot er van wat een rush. Ik heb later wel eens gelezen dat het een zelfde soort stofje in de hersenen activeert als bij het snuiven van cocaïne.

Toen ik begon met een bijbaantje had ik ineens geld te besteden om uit te geven. Je spendeert als kind nauwelijks dus ik had behoorlijk wat te besteden. De verslaving komt in die periode echt als sluipmoordenaar je leven in als je daar nergens van bewust bent in je jeugdigheid. In 4 HAVO ging ik ondertussen dagelijks na school gokken. Dat was of in de kroeg of in de cafetaria. Het enige wat me nog soort van tegenhield is dat ik thuis woonde en dus me te houden had aan de regels van mijn ouders. Ik moest voor een bepaalde tijd thuis zijn en ik had met mezelf afgesproken dat ik niet te lang en te vaak weg kon zijn. Mijn ouders vroegen wel eens wat ik allemaal uitspookte en het liegen over mijn gedrag begon toen al.

Op kamers

Vanaf het moment dat ik kamers ging wonen ging het behoorlijk bergafwaarts. Het af en toe winnen van gok geld zorgde er alleen maar voor dat ik weer door ging. Zo kom je in een vicieuze cirkel terecht waar je maar moeilijk uitkomt. Gokken op gokkasten was al lang niet meer het enige wat ik deed. Vanaf mijn 18de ging ik ook regelmatig naar casino’s of wedde ik op sport wedstrijden. Soms kwam het voor dat je een dag quitte draaide, ja er waren ook dagen dat je winst maakte. Zo werd de kick maar groter en groter, je wild constant meer geld winnen. Alleen doe je dat natuurlijk nooit en lieg je tegen jezelf om jezelf beter te laten voelen.

Het moment dat je tegen je omgeving en jezelf begint te liegen, dat is toch wel een dieptepunt.

Grote schulden

Natuurlijk wordt het moeilijk om zo’n levensstijl in stand te houden. Werk ging er onder lijden, relaties gingen uit en familie sprak ik steeds minder. Het keerpunt kwam toen ik mijn nichtjes verjaardag een keer miste omdat ik zat te gokken. Mijn moeder wist niet wat er exact aan de hand was maar had natuurlijk wel door dat het niet heel goed met me ging. Ze kwam langs en ik moest aan iemand kwijt hoe ellendig ik me voelde, dat het te maken had met gokken durfde ik nog niet aan te geven. Ik wist tot voor kort niet eens dat het echt een verslaving was, het gedrag dat ik vertoonde. Ik kon er eigenlijk tot dan toe nog soort van mee om gaan en een leven lijden.

Bewustzijn

Vanaf dat moment, dat gesprek, is bij mij wel een soort bewustzijn gewekt dat ik echt een groot probleem had. Je moet soms echt de bodem van de put raken om door te hebben hoe diep je bent gevallen. Dat is ook het moment geweest dat ik actie heb ondernomen om hulp te zoeken.

Vandaag de dag ben ik nu zo’n 3 jaar af van het gokken. Ik gok nergens meer om, geen potje poker met vrienden kan ervan af. Tuurlijk wordt daar nog wel eens over gegrapt en dat moet ook kunnen maar ik wil er gewoon niks meer mee te maken hebben. Natuurlijk kriebelt het nog wel eens, de rush, de spanning, de kick die het geeft. Het zal nooit helemaal overgaan maar je leert er wel mee om gaan en je krijgt er mooie dingen voor terug die ik wellicht niet had ervaren als ik nooit verslaafd was geweest. Dat is de “mooie” kant van een verslaving waar je wellicht niet zo vaak van hoort, maar je leert echt genieten van andere kleine dingen in het leven…”

 


 

Herken je jezelf in Tom’s verhaal? Waar Tom dat bewustzijn kreeg door heel diep te vallen kun je er zelf wellicht eerder bij zijn. Voorkomen is beter dan genezen. Mocht je het niet zelf kunnen handelen dan is er altijd hulp.

Spoor 6 is een afkickkliniek met een persoonlijke aanpak in huiselijke sfeer bekijk de website voor meer info:

www.spoor6.nl

Meer informatie over gokverslaving vind je hier:

  • Algemene informatie: spoor6.nl/verslavingen/gokverslaving/
  • Herkennen van een gokverslaving: spoor6.nl/wanneer-sprake-van-gokverslaving/

Comments