World of warcraft gameverslaving

Koen (24) is verslaafd aan gamen. Met gamen begon Koen toen hij zo’n 4jaar oud was. Heel onschuldig met spelletjes als Pokémon en Super Smash Bros. In 2000 kwam de Playstation 21 uit en dit was ook de start van de ontwikkeling van moderne games in 3d zoals de welbekende GTA series. Wat tot zijn 12de allemaal nog vrij onschuldig leek monde uit in een ernstige verslaving waar gamen gemiddeld zo’n 40uur per in beslag nam. 

Bewustzijn: dit moet stoppen!

“Ik noem mijn 12de jaar als het begin van de verslaving om dat dat het eerste moment was dat mijn game gedrag andere activiteiten begon te verstoren. Op school was ik afwezig, prikkelbaar en hyper sensitief. Online was ik een god met respect. Maar zodra ik weg was uit die online wereld begon de zelfhaat. Je bent een nietsnut, je kan echt helemaal niks en je presteert ook niks.

Op zich ging dat allemaal nog redelijk ok totdat ik in de 3 HAVO kwam en mijn school er ook onder begon te lijden. Je moet je plek achter de PC blijven beschermen dus je wordt er enorm manipulatief van. Ik gebruikte elke truck die er bestond om mijn ouders om de tuin te lijden. Een (game) koptelefoon had ik zogenaamd nodig om rustig de audiosessies van teksten te kunnen doornemen. Natuurlijk gebruikte ik die om game geluiden te kunnen horen. School digitaliseerde sowieso al behoorlijk dus het feit dat ik überhaupt achter de computer zat was al niet zo gek. Er was bovendien een makkelijke truck om mijn ouders om de tuin te lijden als ze de kamer in kwamen. Ik kon het scherm om switchen en ik had altijd boeken open op het bureau liggen zodat het leek alsof ik ergens mee bezig was.

Triggers in game(verslaving)

Games zijn zo gemaakt dat je telkens door wilt, dit zijn enorme triggers om je aan het spelen te houden. Waar je bij het leren van een instrument al snel je concentratie of interesse verliest, ben je bij het gamen veel sneller en vaker voldaan. Je wordt namelijk constant beloond, dat was vroeger al met games als je een nieuw level of highscore haalde.. Vandaag de dag zitten er duizenden van dat soort triggers in spelletjes die je bezig houden. De gamewereld maakte mij super competitief en dat eiste ik ook van de echte wereld in een niet gezonde manier. Degene die de beste ergens in was was de leider, en alle andere faalden op een soort manier in mijn ogen. Wie het mooiste meisje had gescoord was dan ook de leider. Wie het best in wat dat dan ook was, nooit kon ik voldoen aan de eisen die ik mezelf stelde in de echte wereld.

Stoppen van depressie

Op mijn 18de, toen ik met hangen en wurgen net mijn examen heb kunnen halen. Bedacht ik me dat ik niet zo door kon gaan. Ik had de bodem van de put geraakt en dat maakte dat ik er iets aan moest doen. Ik heb toen hulp gezocht bij een kliniek om me te helpen met mijn verslaving. Die helpen je om te gaan met de verslaving zelf en tegelijkertijd weer te reïntegreren in het echte leven en daar ook van te genieten. Ik heb moeten leren om weer te kunnen genieten van het leven. Ik heb moeten zien dat er echt wel mooie dingen zijn buiten de online virtuele wereld. Natuur, muziek, reizen, er zijn genoeg dingen of bezigheden waar je echt van kunt genieten naast gamen…”

 


Vanaf 2022 wordt een gameverslaving officieel erkend als stoornis door de wereldgezondheidsorganisatie2. Een op het oog onschuldig videospelletje kan verre gevolgen hebben. Bijvoorbeeld wanneer een Koreaanse man jaren geleden was overleden aan 50uur non-stop Warcraft spelen. Een ander, meer recentelijk, extreem voorbeeld was van een 30-jarige Japanse man die 5 familieleden neerstak nadat het internetabonnement was opgezegd.

Bronnen:

  1. https://nl.wikipedia.org/wiki/PlayStation_2
  2. https://www.who.int/features/qa/gaming-disorder/en/

Comments